موسير يکي از گياهان ارزشمند خانواده پياز است که به دليل عطر ، طعم و خواص دارويي فراوان جايگاه ويژه اي در سبد غذايي ايرانيان دارد.
موسير گياهي چند ساله و پيازي است که شباهت زيادي به سير و پياز دارد اما از نظر طعم ، عطر و شکل ظاهري تفاوت هايي با آن دارد.
شرايط مناسب براي کشت موسير
براي دستيابي به عملکرد مناسب ، فراهم کردن شرايط محيطي مناسب اخميت زيادي دارد.
آب وهوا
موسير گياهي مقاوم به سرما است و در مناطق معتدل و سردسير بهترين رشد را دارد. اين گياه براي تشکيل پياز به يک دوره سرماي زمستانه نياز داد و گرماي شديد تابستان مي تواند رشد آن را کاهش دهد.
خاک مناسب
بهترين خاک براي کشت موسير، خاک خاي لومي شني با زهکشي مناسب و مواد آلي کافي است. خاک نبايدسنگين يا غرقاب باشد، زيرا رطوبت بيش از حد موجب پوسيدگي پيازها مي شود. همچنين PH مناسب خاک بين 6 تا 7.5 است
زمان مناسب کاشت موسير
زمان کاشت بسته به شرايط اقليمي منطقه متفاوت است، اما معمولا بهترين زمان ماشت از اواخر تابستان تا اواسط پاييز است.در مناطق سردسير، کاشت پيش از آغاز يخبندان باعث استقرار بهتر گياه و رشد مطلوب در فصل بهار خواهد شد.
روش کاشت موسير
تکثير موسير معمولا از طريق پيازچه انجام ميشود.
مراحل کشت:
انتخاب چيازهاي سالم، درشت و بدون آلودگي
آماده سازي زمين با شخم عميق و افزودن کود دامي کاملا پوسيده
ايجاد رديف هاي منظم با فاصله مناسب
کاشت پيازها در عنق حدود 5 تا 8 سانتيمتر
رعايت فاصله 15 تا 20 سانتي متري بين بوته ها و حدود 30 تا 40 سانتي متر بين رديف
پس از کاشت ، آبياري اوليه به استقرار بهتر پياز ها کمک مي کند.
آبياري و تغذيه گياه
موسير در مراحل اوليه رشد به رطوبت کافي نياز دارد، ما آبياري بيش از حد باعث شيوع بيماري هاي قارچي و پوسيدگي پياز خواهدشد. آبياري منظم و متناسب با شرايط آب وهوايي بهترين نتجيه را به همراه دارد.
استفاده از کود دامي پوسيده پيش از کاشت و مصرف متعادل کودهاي ازته، فسفره و پتاسه براساس آزمون خاک ، موجب افزايش کيفيت و عملکرد محصول مي شود.
کنترل علف هاي هرز و آفات
علف هاي هرز در ابتداي فصل رشد مي توانند رقيب جدي موسير براي جذب آب ومواد غذايي باشند. وجين درستي يا استفاده از روش هاي مکانيکي در مراحل اوليه رشد توصيه مي شود.
از مهمترين آفات و بيماري هاي موسير مي توان به موارد زير اشاره کرد:
- مگس پياز
- تريپس
- پوسيدگي سفيد
- پوسيدگي فوزاريومي
- بيماري هاي قارچي ناشي از رطوبت بالا
رعايت تناوب زراعي ، استفاده از بذر يا پياز سالم ومديريت صحيح آبياري ، نقش مهمي در کاهش خسارت اين عوامل دارد.
زمان برداشت موسير
برداشت معمولا زماني انجام مي شود که برگ هاي گياه زرد شده و شروع به خشک شدن کنند. اين مرحله بسته به منطقه و زمان کاشت ، معمولا در اواخر بهار يا اوايل تابستان اتفاق مي افتد.
پس از برداشت ، پيازها بايد چند روز در محيطي خشک ، سايه و داراي تهويه مناسب قرار گيرند تا رطوبت اضافي آن ها خارج شده و براي انبارداري آماده شوند.