Preloader

سیر تا پیاز پرورش قورباغه

  1. صفحه اصلی
  2. مقالات مشابه
  3. سیر تا پیاز پرورش قورباغه




سمینار تکثیر و پرورش قورباغه

 

 

مقدمه

اهمیت دوزیستان برای بیوسفر سیاره ما و به دنبال آن برای نوع بشر به قدری زیاد است که به سختی می توان آنرا با اهمیت سایر موجودات یکسال فرض کرد حتی پرندگان که نقش بیولوژیکی آنها به خوبی شناخته شده در بعضی موارد نسبت به دوزیستان از اهمیت کمتری برخوردار می باشند.

امروز از دوزیستان در انجام تحقیقات ژنتیکی ، ترمیم اعضا، سازگاری بافتها و بسیاری از تحقیقات مشابه استفاده می شود . لازم به ذکر است که اولین پیوند موفقیت آمیز قلب برروی یک قورباغه در سال 1950 توسط (Sinitsyn) دانشمند روسی انجام گرفت قورباغه های مورد آزمایش این دانشمند با قلبهای پیوند شده سالها با سلامت کامل زنده ماندند.

مصارف قورباغه :

ران قورباغه

قورباغه زنده

درخواست برای اهداف آموزشی و تحقیقاتی

بازار های خاص برای برخی محصولات دارویی ویژه از قوراباغه

 

صادرات و بازار هدف 
 
گوشت قورباغه از نظر طعم و مزه نزدیک و مشابه گوشت گوساله است و در بسیاری از کشورهای اروپایی از قبیل: فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و همچنین در کشورهای آمریکایی مثل آمریکا و کانادا محبوبیت بالایی دارد. به طور مثال کشور آمریکا سالانه حدود 1500 تن گوشت قورباغه وارد می کند. در زمینه صادرات کشورهای جنوب شرق آسیا از جمله: اندونزی، بنگلادش، چین و ژاپن جزء بزرگ ترین صادرکنندگان به شمار می آید. در این میان کشور اندونزی بزرگ ترین کشور اسلامی جهان فقط در سال های دهه ی 1990 سالانه بیش از 8000 تن قورباغه پرورش و به بازار عرضه کرده است

گونه های سمی برای استفاده از سم شان در جنگ ها یا ساخت داروهای درمانی و ...صید می شدند. سم برخی از این گونه های به قدری قوی است که میزان آرامش بخشی آنها را 200 برابر مرفین برآورد کرده اند . هرچند چنین گونه هایی نادرند اما این سوال را به ذهن متبادر میکنند که آیا پرورش برخی گونه های خاص جهت استفاده در صنایع دارویی روشی وسد آور نیست؟ و اگر هست چه تکنیک های دارد؟

 

2- رده بندی قورباغه ها

تشریح قورباغه

 

Class:Amphibia

Superorder: Salienta

Order: Anura

Family: Ranidae

G: Rana

R. esculenta  ( قورباغه سبز (چمنی

R.temporaria   قورباغه معمولی،قهوه ای، آوازه خوان

گونه های دارای ارزش تجاری 
 
در جهان از رده ی Rana چند گونه از نظر مصرف انسانی ارزش بالاتری دارند که شامل: قورباغه پلنگی (Rana pipiens)، قورباغه سبز (Rana clamitans)، قورباغه اردک ماهی (Rana palustrist) و قورباغه بزرگ آمریکایی (Rana catesbeiana)، می شود. همچنین قورباغه مردابی (Marsh frog) که در ایران و به خصوص مرداب انزلی به وفور یافت می شود نیز دارای ارزش تجاری و غذایی بالایی است. از قورباغه بزرگ آمریکایی به جهت درشت اندامی از تمام بدنش جهت مصارف تغذیه ای استفاده و در گونه های دیگر فقط از ران آنها استفاده می شود
 
در ادامه به معرفی 2 گونه قورباغه مردابی و قورباغه بزرگ آمریکایی می پردازیم
   
 
قورباغه مردابی Marsh Frog 
 
اسم علمی: Rana ridibundus 
 
طول قورباغه بالغ: حداکثر 17 سانتی متر، نرها حدود 12 سانتی متر 
 
وزن قورباغه بالغ تا 500 گرم 
 
گسترش جغرافیایی: این گونه در اکثر نقاط دنیا پراکندگی دارد و گونه ای جهان شمول است و از نظر خوراکی و تجاری گونه ای بسیار مهم به شمار می آید
 
تولیدمثل و تخم گذاری: در فصل بهار و آب های کم عمق 
 
تعداد تخم: حدود 1000 تا 12000 تخم که بسته به سن و جثه متغیر است
 
رشد و تغذیه: تغذیه در دوره لاروی از بی مهرگان و گیاهان آبزی است و پس از دگردیسی از حشرات، کرم های خاکی، عنکبوت ها و... 
 
جای جدول 
   
 
قورباغه بزرگ آمریکایی: American Bullfrog 
 
اسم علمی: Rana catesbeiana 
 
طول قورباغه بالغ ماده: 15-9 سانتی متر (در بعضی موارد تا 20 سانتی متر
 
گسترش جغرافیایی: این قورباغه بومی نواحی آمریکای شمالی است و هم اینک در بسیاری از نواحی جهان مثل: آسیا جنوب آمریکا و اروپا یافت می شود
 
تولیدمثل و تخم گذاری: اواخر بهار و اوایل تابستان 
 
تعداد تخم: جنس ماده می تواند تا 000/20 تخم تولید کند
 
طول عمر: 8 تا 10 سال در طبیعت و تا 16 سال در اسارت 
 
رشد و تغذیه: دوره دگردیسی از چند ماه (در نواحی جنوبی و گرم تر) تا 3 سال (در نواحی شمالی و سردتر) متغیر است. تغذیه در زمان لاروی و پس از آن مشابه سایر قورباغه های خوراکی است و باید به کیفیت غذا و میزان آنها توجه ویژه ای نمود

رایج‌ترین دوزیستان جهان قورباغه‌ها و وزغها هستند. نوع بالغ قورباغه‌ها عموماَ بدون دم و چمباته زده هستند، آنها پاهای بلند عقب برای پریدن و زبان بلند چسبناک برای گرفتن طعمه، دارند. معمولاَ قورباغه‌ها بدن نرم و مرطوب دارند و در نزدیکی آبها زندگی می‌‌کنند. وزغها پوست خشک و زگیل مانند دارند و عمدتاً روی خشکی زندگی می‌‌کنند.

*
تولید مثل
قورباغه‌ها و وزغها هر ساله به محل تولید مثل (محل تولد) خود باز می‌‌گردند. عموماَ نرها زودتر از ماده‌ها به آبگیرها می‌‌رسند و محدوده جفت گیری خود را مشخص می‌‌کنند. هنگامی که ماده‌ها به محل می‌‌رسند، نرها به‌وسیله آوازهای مخصوص آنها را به درون آبگیر دعوت می‌‌کنند. در صورتی که ماده‌ها به آواز نرها جواب بدهند، نرها به‌وسیله پاهای جلویی آنها را می‌‌گیرند. وقتی ماده‌ها تخم ریزی می‌‌کنند، نرها به‌وسیله اسپرم تخمها را بارور می‌‌کنند.

نحوه بغل کردن برای جفت گیری که به نام اتصال معروف است، به این شکل است که نر در سمت راست قرار می‌‌گیرد تا بتواند تخمها را بارور کند. این حالت ممکن است چند روز طول بکشد.

 

3- اندازه سن ، محل زندگی- نحوۀ حفت گیری نوع تکثیر و محل تکثیر

   مهمترین گونه های مستعد پرورش و بازارپسند عبارتند از: قورباغه سبز (Rana Clamitans) قورباغه لئوپارد (Rana Pipiens) قورباغه پیكرال (Rana Palustrist) و قورباغه گاوی (Rana Catesbeiana). گونه های مذكور معمولا به راحتی از محیط های طبیعی استخراج شده، مورد پرورش قرار گرفته و سپس كشتار، بسته بندی و صادر می شود. البته قورباغه بزرگ آمریكایی به دلیل درشت بودن از تمام بدنش جهت تغذیه استفاده می شود و در گونه های دیگر فقط از ران آنها استفاده می شود. ران قورباغه جزو غذاهای لوكس و گران قیمت رستوران ها است. قورباغه ها در طبیعت عمدتا در فصل بهار در آب های كم عمق تخم گذاری می نمایند

سطح خارجی بدن از پوست نرم ولزجی پوشیده شده است که دارای رنگدانه های مختلفی در انواع مختلف است.

طرز تشخیص جنس های Rana  و  Buifo  برای تشخیص این دو جنس از یکدیگر از مشخصات زیر می توان استفاده کرد:

جنس Rana  داری دندان ، نوک زبان دو شاخه ، پوژه حیوان مثلثی ، فاقد عدد پارتوئید (Paratoid glands) نموده پرده بین انگشتان زیاد ، بدن نسبتاً دراز و کشیده ، پوست آن لزج و مرطوب و محل زیست آن در آب است.

جنس Buifo  : بدون دندان ، پوژه گرد ، نوک زبان گرد ، دارای عدد پارتوئید ، نمو پرده بین انگشتان کم ، پو.ست بدن تا صاف و زگیل دار ،سبز رنگ و لکه دار است و محل زیست جانور در خشکی است.

تشخیص جنس نر و ماده : جنس نر دارای بدنی کوچک تر و کشیده تر است در صورتی که جنس ماده دارای شکم پهن و نسبتاً گردی است وجود برجستگی پینه ای بزرگ و تیره روی اولین انگشت پای جلویی در جنس نر که در فصل تولید مثل کاملاً مشخص است.

دستگاه تنفسی (Respiratory System) : این دستگاه شامل شش ها می باشد که به صورت دو کیسه اسفنجی شکل می باشند و بدون لوله نای به ابتدای آن یعنی حنجره متصل اند. پس از رسم شکل از دستگاه گردش خون و شش ها آن ها را خارج سازید.

دستگاه ادراری و تناسلی ماده: این دستگاه شامل یک جفت تخمدان (Ovary) است. دو لوله تناسلی تخم بر (Oviduct) وجود دارد که طویل و پیچیده است و به تخمدان ها متصل نمی باشد. در انتهای جلویی این لوله ها فضای قیف مانندی به نام قیف فالوپ دیده می شود که در حفره عمومی قرار دارند. پس از آن که تخمک ها رسیدند از سطح خارجی تخمدان ها کنده شده و به وسیله شیپور یا قیف فالوپ وارد اویداکت می شوند.

دستگاه ادراری تناسلی نر: دستگاه ادراری در جنس نر همانند جنس ماده می باشد.      اندام های تولید مثل در جنس نر شامل دو بیضه (Testis) کوچک و دراز، به رنگ روشن است که در فصل تولید مثل زرد رنگ و در موقع استراحت خاکستری رنگ است. بیضه ها در سطح شکمی و در قسمت جلویی نزدیک به انتهای کلیه ها واقع شده اند. مواد ترشع شده توسط بیضه ها که حاوی سلول های جنسی نر است از طریق لوله های آوران (Vesdefferentia) از بیضه ها خارج شده، به بخش جلویی کلیه ها می ریزد و سپس از طریق مجرای ادراری تناسلی به کلواک میرسند.

 

 

4- نحوۀ تغذیه

غذا دادن :

در طبیعت، بیشتر قورباغه ها کاملا حشره خوار هستند. عمومی ترین مشکل در رژیم غذایی قورباغه ها مربوط به فقدان کلسیم و همچنین زیاد بودن پروتئین در رژیم غذایی آنهاست. برای بیشتر گونه های قورباغه از لامپ های UV درجهت کمک به متابولیسم کلسیم استفاده میشود اما قورباغه های باتلاقی علاقه چندانی ندارند که در معرض نور لامپ UV قرار بگیرند و تمایل بیشتری به دریافت کلسیم از طریق رژیم غذایی شان دارند. برای این کار باید به طور منظم بر روی غذای آنها پودر کلسیم/مولتی ویتامین بپاشید. پودر کلسیم در تمامی مراکز فروش حیوانات در دسترس است که باید با نسبتی مناسب با پودر مولتی ویتامین، میکس شده و قبل از غذا دادن روی غذاها پاشیده شود. حشره ی موردنظر را در کیسه ای پلاستیکی که محتوی پودر کلسیم و ویتامین باشد قرار دهید و خوب تکان دهید تا حشرات کاملا به پودر آغشته شوند. با انجام مکرر این عمل، از کمبود کلسیم قورباغه ها جلوگیری به عمل می آید. دقت کنید که هردفعه که میخواهید این ترکیب را بسازید باید مقدار کمی از آن را (فقط به اندازه ی یک وعده ی غذایی) برای قورباغه ها آماده کنید زیرا نمیتوانید این ترکیب را در فریزر یا یخچال نگهداری کنید و در این حالت، خاصیت خود را از دست میدهد یا روند این پروسه را کند خواهد کرد. بیشتر قورباغه ها از عهده ی هضم رژیم های غذایی که پروتئین زیاد داشته باشند برنمی آیند و تمایل به خوردن گوشت خالص دارند زیرا پروتئین زیاد میتواند باعث کشش عضلات و ایجاد مشکل در کلیه های آنها شود. این پدیده در نهایت ممکن است به بیماری «نقرس» و در برخی موارد به مرگ منجر شود. طبق مطالب ARC برای قورباغه های باتلاقی باید رژیم غذایی متنوعی از حشرات و بی مهرگان با پاشیدن گرد کلسیم فراهم شود تا از مشکل کمبود کلسیم جلوگیری شود. قورباغه های جوانتر با خوشحالی از حشرات و مگس های میوه و مگس های کوچک و بچه ملخ ها و مگس های خانگی معمولی تغذیه میکنند و همیشه باید از این قبیل خوراکی ها در دسترس داشته باشند. اگر قورباغه های جوان در محیطی گرم و شرایط توصیه شده ی قسمت های قبلی نگهداری شوند میتوانند برای رسیدن به سن جفتگیری در قورباغه های خالدار در 3 تا 4 ماهگی و در قورباغه های راه راه در 4 تا 5 ماهگی، آماده شوند. قورباغه های بالغ تقریبا هرچیزی را که تکان بخورد میبلعند یا آن را به زور در دهان خود قرار میدهند : مگس خانگی، خرمگس، ملخ، جیرجیرک و هرچیز دیگر در همین اندازه ها ! آنها باید بیش از 2 یا 3 بار در هفته غذاهایی در اندازه %10 تا %20 حجم بدن خود را بخورند. حشرات غرق شده در آب را از محیط زندگی قورباغه ها خارج کنید تا آب پر از جسد آنها نشود یا میتوانید حشراه را با موچین نگه دارید تا قورباغه تان آن را بخورد.

 

5- مقدار تخم

. توده تخمی كه از یك قورباغه ماده به دست می آید حالت ژله مانند و چسبیده به هم داشته و می تواند محدوده ای به وسعت یك مترمربع را پوشش دهد و معمولا 000/10 الی 000/25 تخم قورباغه را شامل می شود. بچه قورباغه ها بین یك الی سه هفته از تخم خارج می شوند و این امر بستگی به میزان درجه حرارت آب دارد.

6- روشهای تکثیر

    از گذشته های دور پرورش قورباغه در فضای باز و به صورت طبیعی در آبگیرها و تالاب ها، بخصوص در كشورهای جنوب شرق آسیا و چین مرسوم بوده است. سیستم كار چنین بوده كه رهاسازی اولیه صورت می پذیرفته و مدتی به حال خود گذاشته و شكل طبیعی رشد و تكثیر می یافتند، سپس به تناوب جمع آوری و صید می شده اند. از دهه ی 70 میلادی پرورش به شكل صنعتی و متراكم در مزارع مربوطه و به شكل اقتصادی مرسوم گشته است. در روش نیمه صنعتی جفت گیری و تخم گذاری در آب راكد انجام می پذیرد و تخم ها پس از حداكثر سه هفته به صورت لاروهای دم دار ظاهر می شوند با 5 میلی متر طول و ظاهری مانند ماهی های كوچك، چند روز بعد طول آنها به 10 میلی متر و بیشتر می رسد. سپس با پیدایش پاهای كوچك دم خود را از دست می دهند. در این مرحله كه حدود 20 روز طول می كشد، قورباغه نوزاد را باید وارد بركه های بزرگتر و محفوظ از مار، پرندگان و قورباغه های بزرگتر و... نمود.
    
جهت داشتن یك مزرعه موفق و پرمحصول، غذادهی مناسب و كافی یك پارامتر حیاتی است. بچه قورباغه ها عمدتا از فیتوپلانگتون ها و جلبك ها تغذیه می نمایند و رژیم گیاه خواری دارند، وقتی قورباغه ها رشد نمودند فرایند تغذیه ی آنها مشكل تر شده و عمدتا تمایل به تغذیه از موجودات زنده و متحرك دارند. نصب لامپ در اطراف استخرهای پرورش قورباغه و جذب حشرات در شب می تواند منبع خوبی برای جذب حشرات و در نتیجه تامین غذای قورباغه ها باشد.
    
به عنوان نمونه در یك مزرعه 26 هكتاری پرورش قورباغه نیمه صنعتی می توان 10 هكتار آن را به صورت حوضچه و بركه های كوچك و بزرگ برای پرورش قورباغه از زمان لاروی تا موجود كامل در نظر گرفت. مساحت این حوضچه ها و بركه ها حداقل 10 مترمربع و حداكثر 500 مترمربع به عمق حداقل 80 سانتی متر و حداكثر یك متر در نظر گرفته می شود. در چنین مزرعه ای در سال حدود 20 تن گوشت قورباغه برای صادرات می توان تولید نمود. فرانسوی ها در سال 4000 -3000 تن پای قورباغه می خورند و از هر 20 هزار قورباغه یك تن پای قورباغه به دست می آید. تقاضای روزافزون گوشت قورباغه از یك طرف و از طرف دیگر سطحی بیش از 500 هزار هكتار شالیزار و بركه های متروكه غیر قابل بهره برداری برای سایر تولیدات اقتصادی در شمال و جنوب كشور، می توان با پرورش قورباغه ضمن كسب درآمدی قابل توجه برای صاحبان زمین ها، قشر عظیمی از جوانان و مردم منطقه را نیز مشغول به كار نمود

 

به سه شکل: طبیعی، نیمه طبیعی و مصنوعی 
 
نحوه پرورش مصنوعی 
 
دو حیوان نر و ماده پس از جفت گیری در خشکی برای مدت کوتاهی به زیر آب می روند. سپس ابتدا حیوان ماده و پس از آن حیوان نر سلول های جنسی خود را در آب رها می کنند. هر مولد ماده حدود 3 تا 5 هزار تخم می گذارد که این مقدار بسته به جثه، سن و گونه تغییر می کند. باید توجه داشت که عمل تخم ریزی در آب راکد صورت گیرد همانند برکه ها. این برکه ها نباید بیش از 400 مترمربع و عمق آنها در حدود 85-80 سانتی متر باشد. قورباغه مولد را باید از نظر کیفیت آب، نوع تغذیه و عدم ابتلا به انواع بیماری های ویروسی، انگلی و باکتریایی مورد مراقبت قرار داد
 
تخم ها پس از 5 تا 20 روز به شکل لاروهای دم دار با طول حدود 5 میلی متر ظاهر می شوند. این مدت بستگی به میزان دمای آب دارد. در این مرحله به ماهی های کوچک شبیه هستند. پس از چند روز طول آنها به حدود 10 میلی متر می رسد. لاروها پس از حدود 20 روز یا سه هفته به بچه قورباغه و پس از گذشت هفت هفته به قورباغه جوان تبدیل می شوند. باید توجه داشت که بچه قورباغه ها را وارد برکه های بزرگتر و ایمن از مار، پرندگان و سایر شکارچیان نمود. همان طور که گفته شد تغذیه لاروها از بی مهرگان آبزی و گیاهان است و با رشد جانور و پس از دگردیسی جانوران کوچک و متحرک مثل: انواع حشرات، کرم ها، ماهیان کوچک و... را می خورد. یکی از راهکارهای مفید در مزارع پرورش قورباغه برای جذب بیشتر حشرات و سایر بندپایان به عنوان غذای اصلی قورباغه ها روشن کردن چراغ در شب است. این عمل موجب حرکت آنها به سمت منبع نور شده و به این وسیله در دسترس قورباغه ها قرار می گیرند

 

7-محیط پرورش

نوردهی (Lighting) :

قورباغه های باتلاقی حیواناتی شب فعال هستند اما در اسارت تا زمانی که نور روشن باشد به فعالیت میپردازند. این طور به نظر میرسد که آنها به قرار گرفتن در معرض نور ماورای بنفش (UV) نیاز ندارند که نوری است که برای اکثر حیوانات استفاده میشود و منبع تامین ویتامین D3 و کمک به تامین کلسیم در متابولیسم بدن است. برای این قورباغه ها لامپ های سفید فلوئوسنت کاملا کفایت میکند. اگر قصد قرار دادن گیاه را در تانک خود دارید بهتر است برای طراحی نور لازم اقدام کنید. (به عنوان مثال گرولوکس یا بیولوکس) (Grolux or Biolux) تایمر (زمان سنج) نور باید برای روزی حداقل 6 الی 8 ساعت روشن باشد. اگر میخواهید قورباغه هایتان در محل زندگی خود (تانک) زاد و ولد کنند باید نوردهی روز را با توجه به تغییر فصل تنظیم کرده و در هر فصل با توجه به طول آن فصل تغییر دهید.

 

آب (water) :

قورباغه های باتلاقی به شدت آبزی هستند و نیاز به مقدار زیادی آب کم عمق با گیاهان نازک دارند. آبی که در شهر ملبورن برای استفاده شهری در دسترس است کاملا مناسب اینگونه قورباغه ها بوده و فقط باید کلورین آب (کلر) از بین برود. برای این کار دو روش وجود دارد. روش اول این است که آب را دو روز در فضای آزاد در معرض نور خورشید قرار دهید و روش دوم تهیه ی ماده زداینده ی کلر از آب است که در آکواریوم فروشی های در دسترس است. در صورتی که به جز ملبورن در شهر دیگری ساکن هستید میتوانید از یک مرکز فروش لوازم آکواریومی، اطلاعات لازم در خصوص آب منطقه و نحوه ی آماده سازی آن برای قورباغه را کسب کنید. این مورد همیشه صادق نیست اما معمولا شرایط آبی که قورباغه های باتلاقی در آن زندگی میکنند میتواند بسیار شبیه شرایط آبی باشد که ماهیان آکواریومی در آن هستند. این آب باید به طور منظم و هر زمان که آب کثیف شود تعویض شده و با توجه به تعداد و اندازه ی قورباغه ها و گیاهان آکواریومی و نیز بسته به نوع فیلتر، با آب تازه جایگزین شود. آب تازه ای را که میخواهید جایگزین کنید از شب قبل در ظرفی (ترجیحا پلاستیکی) در کنار تانک قورباغه هایتان قرار دهید تا آبهای این دو ظرف تقریبا هم دما شوند. با توجه به کیفیت آب محل زندگی خود، اضافه کردن مقداری نمک، به طور منظم و با استفاده از دستگاه مخصوص افزایش نمک به آب، میتواند به رشد گیاهان و پیشگیری از عفونت های قارچی بچه قورباغه ها (tadpole) کمک کند، البته همواره باید نرخ میزان ورود نمک به آب توسط دستگاه به طور دقیق کنترل شود. رشد سالم گیاهان در هر محیط آبی، آن آب را سالم نگه میدارد و نیاز به تعویض آب را کاهش میدهد، قرار دادن فیلتر در آب هم، نیاز به تعویض آب را کاهش میدهد. گونه های مختلفی از فیلتراسیون قابل استفاده هستند اما باید دقت کنید که فیلتر، باعث ایجاد تلاطم در آب نشود زیرا تلاطم آب، بچه قورباغه های شناگر و بدون دست و پا (tadpole) را به دام انداخته و ممکن قورباغه های جوان را غرق کند. نکته ی مهم دیگری که باید در نظر گرفته شود این است که حتما میبایست چند راه فرار از آب در گوشه ها برای قورباغه تعبیه شود. این کار شما را مطمئن میکند که قورباغه تان در گوشه ای خسته نشده و از خستگی غرق نمیشود. میتوانید برای این کار از یک سطح شیبدار (Ramp) از جنس شیشه که با سنگریزه پوشیده شده باشد استفاده کنید. (سنگریزه ها باید به سطح شیشه ای پرس شده باشند) این سطوح باید جای پای امنی برای قورباغه ها داشته باشد

محل زندگی (enclosure)  :

تانک هایی که میتوانید برای نگهداری قورباغه های با تلاقی از آنها استفاده کنید تنوع زیادی دارند. این ظرف میبایست ضد آب و غیرسمی باشد. برای دیده شدن ، شیشه و پلاستیک بهترین گزینه ها هستند اما از لحاظ زیبایی و طول عمر تانک ، بهترین گزینه ، یک تانک شیشه ای است . در هر صورت هر تانکی که انتخاب می کنید باید امن و غیر قابل فرار باشد و یک کاور چوبی یا آلومینیومی مشبک به عنوان سقف با تهویه ای مناسب داشته باشد . به عنوان سقف فقط از فایبر گلاس یا استیل یا آلومینیوم که کاملاً ساییده شده و صیقلی باشد استفاده کنید تا قورباغه ها به خود صدمه نزنند. اندازه ی طول تانک باید به طور ایده آل 3 فوت ( نزدیک به یک متر) برای 4 الی 6 قورباغه ی باتلاقی خالدار یا 3 الی 4  قورباغه با تلاقی را ه راه باشد.

 

 

8- دمای پرورش

قورباغه های با تلاقی توانسته اند با تغییرات دمایی زیادی که بشر در طبیعت ایجاد کرده سازگاری یابند . آنها میتوانند در صورت دسترسی به آب های کم عمق نیز در همان جا تخمگذار و زاد ولد کنند . آنها باید در محیطهای داخلی (indoors)  نگهداری شوند تا در معرض تغییرات بالا یا پایین دمایی قرار نگیرند اما در صورتی که در قسمتی کاملا ایزوله در خانه باشند که دمای مناسبی داشته باشد نیازی به وسایل گرمایشی و برودتی ( سرمایی) خاصی برای محیط زندگی خود ندارند. توصیه می شود که اجاره ندهید دما از 8 درجه سانتیگراد کمتر یا از 25 درجه سانتیگراد بیشتر شود. همچنین بهتر است قورباغه های جوان را در دماهای پایین نگهداری نکنید زیرا بهترین دما برای رشد قورباغه های جوان دمای 15 الی 20 درجه سانتیگراد است.

 

9- لایف سایکل

عمل بارور شدن تخم های قورباغه در خارج از بدن حیوان انجام میگیرد بدین صورت که قورباغه ماده تخم ها را در آب رها میکند و سپس قورباغه نر با بدن خود آنها را احاطه کرده و نگه میدارد و تخم ها را بارور میکند، که این عمل را «امپلکساس» (Amplexus) مینامند. در یک لحظه حیوان ماده تمام تخم ها را آزاد کرده و حیوان نر نیز اسپرم خود را در آب رها میکند و تخم ها بارور میشوند. زمانی که تخم ها بارور شدند و اطراف آنها را ماده ای شبیه ژله دربرگرفت آنها را تخم قورباغه یا «اسپاون» (Spawn) مینامند. تخم قورباغه های مختلف بسته به نوع قورباغه میتواند به صورت «اسپاون» یا به صورت یک حجم بزرگ باشد. بعضی از تخم ها در سطح آب شناور میمانند و بعضی دیگر به عمق آب و کف آبگیر میروند. گونه های سودوفرین (Pseudophryne) نظیر قورباغه های «کوروبوری» (Corroboree) تخم خود را در خشکی میگذارند، یعنی محلی که برای ماه ها بی تحرک و ساکن خواهند ماند و در معرض باران قرار نخواهد داشت. بعضی گونه ها تخم های خود را به صورت یک حجم کف آلود و گونه هایی دیگر به صورت حجمی ژله ای شکل تولید میکنند. همچنین بعضی از قورباغه ها تعداد کمی تخم، به عنوان مثال دو تخم و برخی دیگر تا ده هزار تخم میگذارند. تخم ها در داخل کپسول ژله ای شکل رشد میکنند. تعدادی از بچه قورباغه های آبزی (Tadpole) تمام مدت رشد خود را در داخل کپسول سپری میکنند و تعدادی دیگر پس از خروج از تخم، در آب رها میشوند و در همان محیط رشد میکنند.

10- گردیسی

عوامل زیادی وجود دارند که در تعیین سرعت رشد بچه قورباغه ها و تبدیل آنها به قورباغه ی کامل و ایجاد دست و پا موثر هستند. بعضی گونه ها نظیر «قورباغه های درختی قهوه ای جنوب» (Litoria Ewingi) میتوانند در مدت کوتاهی حدود ۸ هفته تبدیل به قورباغه شوند درحال که «قورباغه های بانجو» (Limnodynastes Dumerilii) پدیده ی دگردیسی را در مدت پانزده ماه طی میکنند. عوامل محیطی از جمله دمای آب، کیفیت غذایی که در دسترس بچه قورباغه ها قرار میگیرد، میزان تمیز بودن آب و تعداد بچه قورباغه های دیگری که در همان محیط زندگی میکنند همگی در میزان و سرعت رشد یک بچه قورباغه تعیین کننده هستند. آنها اکسیژن را از طریق آبشش هایشان جذب میکنند. دربیشتر گونه ها، از گیاهان پوسیده به عنوان غذا استفاده شده و بچه قورباغه ها با صدها دندان خود آن را میخورند. بیشتر موادی که آنها هضم میکنند شامل قسمت های متلاشی شده از برگ گیاهان است که در آب ته نشین شده است. مقدار کمی از رژیم غذایی آنها هم شامل اندام های مرده گیاهان است. این ارگان های مرده را «دتریتیوور» (Detritivores) مینامند. درسوی دیگر، قورباغه ها (برخلاف بچه قورباغه های آبزی) با شش های خود نفس میکشند و فقط از ارگان ها و موجودات زنده تغذیه میکنند. (عموما از حشرات تغذیه میکنند) قورباغه های بزرگ تر میتوانند از قورباغه های دیگر، موش ها، سوسمارهاو موجودات دیگری که با آنها رو به رو میشوند تغذیه کنند. قورباغه ها برخلاف بچه قورباغه های آبزی، دارای دندان نیستند و آن را در طول فرایند رشد از دست میدهند. قورباغه های بالغ به جای جویدن، طعمه را یکباره قورت میدهند و گاهی از دستهای خود برای هل دادن غذا به داخل دهانشان استفاده میکنند. دگردیسی در واقع پدیده ای مرحله به مرحله است که در طی آن یک بچه قورباغه آبزی تبدیل به یک قورباغه میشود. یکی از نخستین علائم رشد در بچه قورباغه های آبزی، رشد و نمایان شدن پاهای عقبی است. درتمام گونه های قورباغه ها و وزغ ها، پاهای عقبی پیش از پاهای جلو رشد میکنند و این رشد از سطح پوست آغاز میشود، درحالی که رشد پاهای جلویی (دست ها) از زیر پوست شروع میشود. زمانی که رشد قورباغه کامل میشود یکی از جفت پاهای قورباغه در مرحله اسپیراکل (Spiracle) درحال رشد است و جفت پای دیگر پس از تضعیف کامل بخش هایی از بدنشروع به خروج میکند. «اسپیراکل» به مرحله ای از رشد بچه قورباغه میگویند که در آن آبشش های بچه قورباغه جای خود را به شش میدهند. درزمانی که این اتفاق رخ میدهد در مدت زمان کوتاهی سر قورباغه به شکلی کاملا مجزا از بدن تشکیل میشود و مراحل تکامل قورباغه انجام میشود. در این مرحله دندان ها دچار ریزش میشوند و با رشد تدریجی پاها، به تدریج دم کوچک شده و به حالت انقباض و چروک در میاید. البته در صورتی که رژیم غذایی مناسبی در اختیار بچه قورباغه نباشد بدن آنها توانایی لازم برای از بین بردن دم را به طور نخواهد داشت. زمانی که انرژی لازم در بدن این حیوان ذخیره شود به تدریج دم شروع به انقباض و ناپدید شدن میکند اما تا زمان از بین رفتن کامل دم، حیوان دست از غذا خوردن میکشد. قورباغه هایی که تحت دگردیسی قرار دارند پیش از اینکه کاملا دم آنها محو شود محیط آب را ترک میکنند. پس از ترک آب، قورباغه ها به دنبال محیط های مرطوبی که دور از دسترس دشمنان طبیعی آنها باشد میگردند و احتمالا میتوانند در آن محیط مجددا به رشد خود ادامه دهند.

زمانی که پاهای جلویی بچه قورباغه های شما رشد کرد آنها را از آب خارج کرده و در آبی کم عمق با خشکی هایی که برای قورباغه ها در دسترس باشد قرار دهید. با وجود اینکه قورباغه ها دوزیست هستند، اما قورباغه های جوان قادر نیستند که به مدت طولانی شنا کنند و درصورتی که در آب رها شوند بر اثر خستگی غرق خواهند شد. قورباغه هایی که هنوز دم آنها به طور کامل از بین نرفته است تا پایان دوره تکامل و محو شدن دم شان از رژیم غذایی سابق استفاده نخواهند کرد و باید با حشرات کوچک تغذیه شوند.

 

11بیماری های قورباغه

بیماری های شایع

نقصان مواد غذایی Nutrient deficiencies

این بیماری به علت کمبود مواد معدنی و ویتامین ها روی می دهد و اثرات آن را در پوست یا استخوان های قورباغه می توان دید. معمولاً در این حالت رشد کم و ممکن است بخشهایی از بدن تغییر شکل دهند. این بیماری با تغییر غذای مصرفی قورباغه و اضافه کردن مواد مکمل غذایی به آب یا غذای قورباغه برطرف می گردد.

آسیب های سطحی

ممکن است بر اثر دستکاری یا جست و خیر قورباغه در سطوح خشن و زیرقسمتهایی از سطح بدن قورباغه آسیب ببیند که مکان آسیب دیده می تواند مناطق مناسبی برای رشد و نمو باکتری ها و قارچها باشد. بنابراین باید از دستکاری بیهوده خوداری کردو بستر مناسبی برای قورباغه ایجاد کرد. اگر آسیبی مشاهده گردد می توان از محلول Hydrogen Proxide به میزان 3 درصد برای 2 هفته استفاده کرد.

 

بیماری پا قرمز

Aeromonaas hydrophila باعث بروز بیماری پا قرمز می گردد. در این بیماری پوست قرمزی پیدا می کند. خصوصاً در قسمت شکم و سطح زیرین ران (این حالت را نباید با رنگ طبیعی بدن در بعضی گونه ها یا حتی درون یک گونه اشتباه گرفت). در این بیماری قورباغه تنبل می شود و چنانچه درمان نشود می میرد. به نظر می رسد بیماری مرگ آور قورباغه باشد. راه حل مناسب، استفاده از حمام Sulfamethiazine می باشد.

بیماری های قارچی

ممکن است قارچه های متعددی در روی تخم یا بدن نوزادان قورباغه قرار گرفته و اثرات مختلفی بر جای گذارد. راه حل مناسب درمان استفاده از مالاشیت سبز Mereurorhrom برای مدت 5 دقیقه است.

بیماری بهاره Spring discase

در بهار ممکن است به علت وجود Bacterium rancidae بیماری بهاره بروز کند که در اثر آن پوست بی رنگ شده یا قورباغه به خواب می رود. با کمک آنتی بیوتیکهای مختلف می توان این بیمای را برطرف کرد.

آلودگی های انگلی

یکی از تک یاخته های انگل که به خوبی شناخته شده و در راست روده قورباغه مرد آبی زندگی می کند Opatiana ranarum است. این انگل در حالت کاملاً رشد کرده بزرگترین تک یاخته ای است که در قورباغه ها یافت می شود و تقریبا نزدیک به یک میلیمتر طول دارد و طرح آن بیضی شکل و شبیه برگ پهن می باشد. بدن شفاف و بدون دهان یا منفذ دیگری است. بدن مرطوب این قورباغه محل مناسبی برای رشد قارچها و باکتری هاست ولی مواد مترشحه پوست آنها از رشد چنین ارگانیزم هایی جلوگیری می کند.

تذکر: اگر خود زیرگلو یا پشت سر قورباغه را ماساژ دهیم قورباغه کیسه های صدای خود را بیرون می آورد و صدا تولید می کند و این صدا تا موقعی که عمل تحیرک ادامه دارد قطع نمی رَود.

نتیجه گیری

در سالهای اخیر تکثیر و پرورش آبزیان رونق بسیار یافته و استفاده از این منبع با ارزش به طور نسبی فرهنگ سازی شده است که مرهون حمایتهای دولتی و بخشهای خصوصی است.

تکثیر و پرورش دوزیستان خصوصاً قورباغه در کشور ما ایران با توجه به شرایط آب و هوایی، غذا و… جز با حمایتهای دولتی و سیاست گذاری های صادراتی امکان پیز نمی باشد.

تکثیر و پرورش این دوزیست دارای منفعتهای مالی بسیاری می باشد که تنها از طریق آموزش نیروهای کار و تشویق به این فعالیت امکان پذیراست



تگ ها :


ارسال نظر

 
 
 

نظرات

در حال حاضر نظری ارسال نشده است

شما می توانید به عنوان اولین نفر نظر خود را ارسال نمایید

درباره کارگستر

      

موسسه کارگستر از سال 1386 در استان البرز(کرج) به شماره ثبت 1063 این افتخار را دارد که در استان البرز (کرج) در زمینه برگزاری دوره ه های آموزشی رشته های کشاورزی مانند : پرورش بلدرچین، مرغ بومی، بوقلمون، طیور و پرندگان زینتی و غیره همچنین دررشته های دامپروری مانند : پرورش دام سنگین، دام سبک، شترمرغ و.... همچنین در رشته های شیلات مانند: پرورش ماهیان سرد آّبی و گرمابی ، زالو، قورباغه و... همچنین در رشت های باغبانی و زراعت مانند : کشت گلخانه ای سبزی و صیفی ، کشت زعفران زمینی و گلخانه ای، کشت گیاهان دارویی و.... همچنین در رشته های حشره شناسی مانند : پرورش ملخ و عقرب شروع به فعالیت نموده است .

 مدیریت موسسه آتیه نگاه سبز کارگستر  توسط مهندس پیروز محمدخانی :

کارشناس آموزش و ترویج کشاورزی و بازنشسته سازمان جهاد کشاورزی استان البرز از سال 1386 تا هم

تماس با کارگستر

آدرس دفتر : کرج، میدان شهدا، ساختمان سلوک، طبقه سوم، واحد 15

شماره تماس : 02632285541

فکس : --

موبایل مدیریت : 09124644323


پست های الکترونیکی :

piruzmohammadkhani@gmail.com

گالری کارگستر

بازدیدهای امروز : 273
بازدیدهای دیروز : 394
کل بازدیدها : 168928